 |
|
w~englarass~ |
|
|
 |
betra er autt rúm en illa skipað:.
|
|
|
|
|
|
|
|
wþriðjudagur, júní 01, 2004 |
|
|
|
Obbosí
Það er bara svona, maður má ekki sleppa því að blogga hér í smá tíma (eða svolítið langan...) og þá er bara búið að breyta öllu. Voðalega er þetta orðið eitthvað nýtískulegt allt þetta kerfi hérna... En jæja, það er allt gott og blessað. Ég hef nú verið ansi löt við að skrfia hér en heldur duglegri að skrifa á blog.central síðuna mína. Hef ekki hugmynd hvers vegna.
Dagurinn í dag hefur verið ágætur, skemmtanalega séð. Ég er búin að hangsa í tölvunni í mestallan dag og finna síður um gamlar teiknimyndir, þessar gömlu og góðu síðan ég var lítil. Meðal annars hef ég fundið Thundercats, He-Man, Poppana, Bangsa bestaskinn, Kærleiksbirnina og fleiri og fleiri. Svo hef ég lengi vitað um síður tileinkaðar Regnboga-Birtu og Turtles,svo dæmi séu tekin.
Þessar síður, og fleiri, er að finna á blog.central síðunni. Ég hyggst hefja herferð með það að markmiði að koma þessum teiknimyndum aftur í sjónvarpið hérna heima... Á Íslandi!
Ég á mér ekkert líf, hef lengi vitað það, og er núna farin að læra næringarfærði, jibbí...;)
posted by
María at 16:24
|
|
|
|
|
|
|
|
wmiðvikudagur, apríl 14, 2004 |
|
|
|
I beg your pardon...
Eða eitthvað. Núna er ég sem sagt löngu komin heim frá London, baby! en hef ekki gefið mér neinn tíma í að skrifa neitt hér, því er nú ver og miður. Nú, ég hyggst birta ferðasögu mína hér í litlum pörtum sem og á mínu nýjasta bloggi. Það mun vera þessi slóð: www.blog.central.is/englarass. Ég vona bara að lesendur hafi jafn (eða næstum) gaman af lesningunni eins og ég hafði af verunni þarna, hehehe...
Vessgú!
London Diary
Fimmtudagur 25. mars
Langt og strangt ferðalagið byrjaði kl. 06:00 um morguninn þegar rútan lagði af stað frá skólaplaninu. Á leiðinni stoppuðum við einu sinni í Staðaskála, mjög stutt stopp, og stoppuðum svo aðeins í Kringlunni til að teygja aðeins úr okkur og sumir fengu sér að borða. Stoppið var nú ekki langt þar því við drifum okkur beinustu leið til Keflavík-city, þar sem Kana-dátarnir ráða ríkjum (eða næstum því). Eftir glæsilegt flug með glæsilegum flugfreyjum og glæsilegum veigum lentum við á Stanstead. Þar komust flestir hjá því að vera þuklað á með latexhönskum og við drifum okkur út að bíða eftir rútunni okkar. Og við biðum. Biðum aðeins meira. Þegar við vorum búin að bíða aðeins lengur var komin þjóðhátíðarstemning í hópinn og stór hluti sestur í brekku sem var nálægt og byrjaður að syngja. Góð fyrstu kynni Breta af klikkuðu, ungu fólki frá Íslandi, uhm. Nú, þegar rútan loksins kom og við vorum búin að furða okkur á því að hafa gengið öfugu megin upp í hana hófst ferðin á hótelið. Greyið bílstjórinn hefur líklega sagt starfi sínu lausu um leið og hann var búinn að skila okkur af sér á áfangastað. Í rútunni var sem sagt sungið og trallað og fleira að íslenskum sið. Á milli níu og tíu komum við síðan á hótelið, Royal National. Þetta kvöld kíktu sumir út á lífið, enda galsi í mörgum eftir 16 tíma ferðalag, en aðrir héldu sig heima á herbergi að hlaða batteríin. Við fórum t.d. 6 saman á ítalskan stað þar sem einum aðila fannst voða fyndið að segja eftirfarandi þegar þjónninn spurði hvað við værum mörg á borði: „We are sex together...“.
posted by
María at 16:29
|
|
|
|
|
|
|
|
wmiðvikudagur, mars 24, 2004 |
|
|
|
London calling...
Þá er það London, baby! Hlakka svo til að ég fer að springa, finn samt ekki mikið fyrir því núna en það kemur. Ég er búin að setja stefnuna á það að komast í þessar margra hæða búðir þó svo að ég kaupi ekkert þar, kaupi þá frekar e-ð drasl í minni búðunum...
Nú, við leggjum af stað ekki mínútu seinna en 06:00 í fyrramálið og segja sögusagnir að mannskapurinn muni halda til á kosningavöku í hlíðunum þar til að brottför kemur. Gæti verið þess virði að kíkja. Svo er búið að koma á svona ,,böddí''-kerfi, þú hringir í herbergisfélaga þinn í fyrramálið til að athuga hvernig staðan er og vekur hann með látum ef hann er enn svolítið sofandi. Vonandi virkar þetta.
Ég ætlaði nú, svona áður en við förum, að byrja aðeins á ritgerð minni í sögu fyrst ég er búin að pakka að mestu leyti. Það hefur ekki tekist betur en svo að ég hef næstum bara hlustað á tónlist. Ritgerðin á að fjalla um Johnny Cash (sem er snillingur) og hef ég sem sagt mest verið í því að hlusta á lög sem hann syngur. Mjög gaman.
,,Farþegar í flug til London vinsamlegast komið að hliðinu eftir nokkra klukkutíma, takk fyrir''.
posted by
María at 17:10
|
|
|
|
|
|
|
|
wföstudagur, febrúar 27, 2004 |
|
|
|
Fólk er fífl...
Úff bara, við Londonferðarpakkið héldum svaka bingó í gær (miðvikudag) til þess að reyna að fjármagna þessa lærdóms(/bíp)ferð og gekk bara vel. Allt þar til gömlu, afsakið, eldri kvensurnar fóru að rífa sig þegar þær tóku allt í einu eftir því að þær unnu ekkert. Þær óðu upp á svið þegar ungri stúlku var afhent skjal upp á ferð til London eða Köben og vildu fá að sjá kúlurnar, hvort þær væru allar þarna. Nú, það kom í ljós að það vantaði einar 8 kúlur og ekki voru þá kvensur sáttar. Byrjuðu þær þá ekki að rífast ennþá meira, létu í ljós mikla óánægju og stormuðu fram og til baka af sviðinu einstaklega fúlar. Til að gera langa sögu stutta þá þurftum við að endurgreiða svolitla upphæð til kvensanna sem leggja líf sitt og limi í bingó sem slík. Sorglegt fólk. Ein af þeim var kvensa sem ég hafði gefið vinninginn minn. Við unnum tvær og drógum spil, mitt hjarta 8, hennar spaða 6, hún reyndi að sannfæra okkur Tóta og Gunna um að spaði væri hærri en hjarta og var ekki að gefa sig með þetta. Að hugsa sér að eldri kona skuli hafa það í sér að svipta unga dömu vinningi sem hún réttilega vann! En hvað um það, ég vildi bara fá að vinna, þurfti engan vinning svo ég sagði að hún mætti bara eiga vinninginn. Kerlingin þakkaði ekki einu sinni fyrir sig!!! Svona fólk sko... Það á ekki að hleypa þessu (svona gera-of-mikið-úr-öllu-fólki) ...eitthvert.
En við erum stór (a.m.k. nokkrir), sterk (tjah, nokkrir líka), frek (jahá!) og falleg (þokkalega) í 4.F(G) og ætlum að taka ÚA í karphúsið. Það voru jú þeir/þau sem lánuðu okku bingóið og það gegn tryggingu...!
Nú er ég orðin þreytt og ætlað skella mér í háttinn, kíkti á Dátann áðan og fékk einkadans frá Mínus-gaurum (stuð) svo ég á eflaust eftir að sofa vel í nótt...
posted by
María at 02:04
|
|
|
|
|
|
|
|
wmiðvikudagur, febrúar 04, 2004 |
|
|
|
Leti...
Ég er löt. Hef líklegast alltaf verið löt, allt frá fæðingu vildi ég helst af öllu sofa. Ég er líka óheppin. Eða seinheppin. Eða misheppnuð. Svona blanda af þessu öllu líklegast. Frá því að ég man eftir mér hef ég alltaf lent í einhverju mis-skemmtilegum aðstæðum. Það líður ekki dagur án þess að ég hrasi, reki mig í eða meiði mig á einhver hátt, a.m.k. þrisvar. Á mínum yngri árum henti ég t.d. niður eyrnalokkastandi í Apóteki Dalvíkur , litaði báðar hendur mínar alveg bláar (líklegast í einhverju listamannskasti) og margt fleira í þeim dúr. Ævisaga mín yrði sennilega flokkuð sem gamanbókmenntir, ef hún yrði einhvern tíman skrifuð þ.e.a.s. Nokkur bindi yrðu þá auðvitað um öll þau óhöpp sem ég hef komið mér í.
Síðustu dagar hafa verið einstaklega athyglisverðir, sérstaklega ef skoðaðir út frá óheppni.
Í vikunni eftir prófin málaði ég herbergið mitt, með hjálp frá móður minni, og áður en ég byrjaði að mála náði ég að rispa mig til blóðs á gardínukappa (því sem gardínurnar hanga niður úr, algerlega hættulaust fyrir venjulegt fólk) og brenna mig á þumalputtanum á ljósaperu (puttinn varð alveg sléttur og á tímabili var ég hrædd um að missa fingrafarið mitt en það er hér enn sem betur fer). Eftir smátíam gat ég byrjað að mála og ekkert markvert gerðist þangað til ég fór í vinnuna á föstudeginum síðasta. Þá byrjaði ég á því að hrinda niður litlum glerskálum, sem brotnuðu að vísu ekki. Seinna brenndi ég mig svo á nokkrum fingrum með því að halda á brennheitum diski. Það var nú ekki alvarlegt. Næsta dag var ég líka að vinna og asnaðist þá til að gera sama hlutinn og á föstudeginum og það tvisvar! Puttarnir orðnir óþolinmóðir á þessum klaufska eiganda en ekki voru þau mörg brunasárin. Á sunnudeginum var ég svo að taka tvo diska í sundur (voru fastir saman af sósu eða e-ð) þegar annar þeirra brotnaði í höndunum á mér og ég skarst á öllum fingrunum, nokkrir skurðir á hvern fingur. Tveir voru frekar stórir og annar þeirra var rúmlega 1 cm langur og náði hann alveg niður að kjöti. Það blæddi svona frekar mikið, jú.
Í dag var ég svo að keyra til hennar Ingu Kristínar og þegar ég kom til hennar ákvað ég að taka stóran snjóköggul sem var á bílhúddinu. Þegar ég var svo að loka hurðinni skellti ég henni beint á nefið á mér svo myndaðist stór hola á nefinu. Ég fann svakalega til í öllum beinum í andlitinu og það fór að blæða úr þessu líka rosalega sári. Fljótlega fór mig að svima og hausverkur gerði vart við sig. Nú, ég lét þetta nú ekki stoppa mig og við Inga fórum eins og áætlað var niður á Bautann að redda tilboði. Að vísu festi ég bílinn þegar við vorum nýlagðar af stað en okkur tókst að losa hann á endanum. Á Bautanum var ég spurð hvað í ósköpunum hefði komið fyrir mig núna (þsu eru vön þessu). Þegar ég kom svo heim gekk ég eymdarleg til mömmu minnar og bróður míns og sagði þeim raunasögu mína. Þar sem þau þekkja mig og mín afrek reyndu þau varla að halda aftur af hlátrinum en milli hláturgusanna ráðlagði mamma mér að taka magnýl, sem ég og gerði. Þegar ég var svo á leið upp stigann, með hausverk, svima og beinverki í andlitinu, hrasaði ég í stiganum. Heyrðist þá fliss frá fyrrnefndum aðilum...
Endilega látið mig vita ef þið þekkið einhvern svona óheppinn.
Eftir góðan dúr eru verkirnir aðeins farnir að minnka og ég fer nú brátt í háttinn og vona innilega að ég vakni ekki eins og þvottabjörn í framan (ekkert mar komið enn, vúhú!).
Er að hugsa um að giftast lækni eða hjúkrunarfræðingi sem er alltaf til taks þegar ég þarf á einum slíkum að halda, ekki veitir af.
Jæja, ég mæti í skólann á morgun eins og boxari, algjör tjöffari með plástur á nefinu...
Svíf fljótlega inn í draumalandið.
posted by
María at 23:33
|
|
|
|
|
|
|
|
wmánudagur, nóvember 10, 2003 |
|
|
|
Fjallkonan fríð...
Fékk þjóðbúninga að láni frá Jónu frænku minni, systur afa, og var að máta þá í dag. Þetta er rosalegt. Að ég best veit þá voru þetta peysuföt og upphlutur sem ég tróð mér í. Upphluturinn verður að teljast betri kosturinn hjá mér, peysufötin voru ekki alveg að halda sér í náðinni hjá mér: Þröngar ermar og púffaðar axlir eru ekki á mínum óskalista. Og hverjum datt í hug að hafa pilsin svona mikil og þung?! Eru eflaust nothæf sem fínustu vetrarflíkur ef maður pælir aðeins í því...
Annars er ég alveg sátt við þessa hefð, hefðir eru ágætar og svo er alltaf sá möguleiki fyrir hendi að skipta um föt þegar ,,mesta hefðin" er yfirstaðin.
Nóg í bili,
Króatía, Úranus, Neptúnus og Plútó kalla...
posted by
María at 18:18
|
|
|
|
|
|
|
|
wþriðjudagur, nóvember 04, 2003 |
|
|
|
Æégveitþaðekki..
Langt síðan eitthvað nýtt hefur sést hér skrifað... Ætla ekki að afsaka mig neitt, hef haft nóg á minni könnu.
Kom heim frá Salou þann fjórða september, hefði gjarnan viljað vera lengur... Bara nokkra daga. Af þeirri ferð er allt gott að segja ef maður gleymir um stund ferðaskrifstofunni Heimsferðum. Fyrir utan Heimsferðir og þetta svokallaða ,,Hótel" sem við gistum á var ferðin mjög skemmtileg. Sólin lét að vísu bíða eftir sér í tvo eða þrjá daga vegna rigningar en þegar henni slotaði var haldið á ströndina og sólað sig og svamlað í sjónum, t.d. á vindsængum eða öðru þvíumlíku uppblásnu drasli.
Einn morguninn vorum við stelpurnar að sóla okkur á ströndinni og var okkur Hildi orðið svo ansi heitt að við ákváðum að færa okkur í flæðarmálið til kælingar. Lágum samt auðvitað í sólbaði þar sem það var tilgangur strandarferðarinnar. Þarna niðurfrá var fjölskrúðugt mannlíf (rétt eins og á allri ströndinni) og margir að labba framhjá okkur, litlu og saklausu stelpunum frá Íslandi. Svo gengur framhjá gamall karl. Mér finnst hann horfa undarlega mikið á okkur og bendi Hildi á það. Það skal tekið fram að maðurinn gersamlega starði á okkur eins og við værum naut á nývirki! Og ekki nóg með það, heldur kallaði hann á vini sína (að við gerðum ráð fyrir) og babblaði greinilega eitthvað um að koma og kíkja á okkur (hann benti líka á okkur) vegna þess að rétt á eftir honum komu lallandi í átt að okkur tveir gamlir karlar og bókstaflega skoðuðu okkur eins og sjálfa Monu Lisu! Þarna gengu þeir hææægt framhjá og böbbluðu spænsku eða eitthvert annað hrognamál og höfðu ekki augun af okkur, þessir gömlu pervertar!
Ég vil hafa það á hreinu að þó þeir hefðu verið ungir, sterkir, massaðir, fallegir o.s.frv. þá hefði þetta ekki verið öðruvísi ef aðferðin hefði verið sú sama. Perraskapur er góður í hófi. Svo sakar ekki að fara aðeins lúmskar í hlutina, sérstaklega ef viðföngin eru um það bil sextíu til sjötíu árum yngri en ,,áhorfandinn"...!
Það er aðeins eitt hljóð sem er tilvalið sem lýsing á tilfinningunni sem fæst af svona.... afturábak ropið hans Emma.
Svo var ég voða klár og lét Babelfish þýðingarvél (eða eitthvað svoleiðis) hérna inn á. Er staðsett neðarlega á síðunni, endilega prófið..
posted by
María at 21:50
|
|
|
|
|
|
|
|
wmánudagur, september 01, 2003 |
|
|
|
Á Spáni er gott að djamma og djúsa, diskótekunum á....
Ooohhh, eftir þrjá daga mun ég líklegast vera að sóla mig á ströndinni í sandölum og ermalausum bol eins og segir í laginu. Hún Harpa vinkona var á Salou núna í ágúst og sagði mér frá stemningunni þarna og stöðunum sem er vert að kíkja á. Þarna er til dæmis staður sem ber nafnið Tramps og mun vera mjög svo skemmtilegur, karlar og konur sem striplast um og dansa við mann og svona gaman. Ég hlakka bara enn meira til...
Tvisvar hef ég farið til Spánar (Mallorca og Costa Del Sol) og hef í bæði skiptin tekið eftir því hvað innfæddum finnst agalega gaman að fá til sín svona litlar, saklausar, ljóshærðar og bláeygðar stelpur frá Íslandi. Það finnst mér bara fyndið og ég hef alltaf náð að hrinda þeim hæfilega mikið frá mér (sumir þeirra eru asskoti flottir...). En annað er að segja um Salou, segir Harpa mér. Þar eru þeir víst verulega ágengir og má maður hafa sig alla við að reyna að flýja þá. Ég vona bara að ég geti fengið karlkyns ferðafélaga mína til að verja mig, híhí. Þessu er sérstaklega beint til þín Elmar Geir, sterkur víkingur með meiru (Frakkland, manstu..).
Fyrst ég var nú að minnast á Frakkland þá læt ég hér fara góða tilvitnun.
"In Paris they simply stared when I spoke to them in French; I never did succeed in making those idiots understand their language."
- Mark Twain
posted by
María at 16:57
|
|
|
|
|
|
|
|
wfimmtudagur, ágúst 21, 2003 |
|
|
|
Sumarið er að verða búið.
Er alltaf að komast betur og betur að því að sumarið er senn á enda, t.d. í dag skall allt í einu á hellidemba, alveg eins og væri hellt úr fötu! Annars finnst mér lúmskt gaman að svona rigningu og hef eiginlega ekkert á móti því að vera úti í dágóða stund úti í rigningunni, sbr. ,,...mér finnst rigningin góð".
Dagurinn í dag hefur verið mjög góður. Ég vaknaði um eitt leytið, eftir að hafa sofið af mér þó nokkrar hringingar í bæði heimasímanum og gemsanum (heyrði í þeim í gegnum svefninn en nennti ómögulega að vakna) og rétt drattaðist á lappir til að borða. Svo fór dagurinn í að horfa á sjónvarpið, dunda mér í tölvunni og svo skrapp ég út klukkan hálf sjö til að fara í ljós (smá undirbúningur fyrir Salou) og fór á Subway að fá mér að borða. Eftir það hékk ég aðeins fyrir framan imbann en skellti mér svo út með Auði og Lilju, aðeins á Kaffi Akureyri í kakó og nachos og keyra smá og tala um ýmsa misskemmtilega hluti.
Þegar við vorum í mestu makindum að drekka kakóið, borða nachos og í miðju samtali á Kaffi Akureyri komu tveir kallar til okkar og spurðu hvort þeir mættu setjast hjá okkur. Annar var með sígarettu og ég sagði að þeir mættu það ekki ef þeir reyktu, þá slökkti hann í henni og þeir settust bara! Við reyndum að láta sem við sæjum þá ekki en þeir sátu bara og hlustuðu og voru asnalegir. Allt í einu sagði Lilja þeim að gjöra svo vel að fara, þeir þrættu fyrir það með þeim rökum að á okkar borði væri öskubakki en þá benti ég þeim á að það væri einn svoleiðis á borði lengra frá okkur og þá hunskuðust þeir í burtu. Hálfvitar.
Ég átti afmæli um daginn, nánar til tekið þann tólfta ágúst (le douzième août; August zwölfter; duodécimo de agosto; il dodicesimo agosto; décimo segundo agosto; 8月第十二; 第12 8 月; 열두째 팔월; rúskí karamba...). Þeir sem enn hafa ekki óskað mér til hamingju með daginn hafa tveggja vikna frest á því að gera það áður en þeir falla í ónáð. Tekið verður tillit til ferða út fyrir landsteinana.
Laugardaginn sextánda bauð ég nokkrum úr vinnunni heim í smá ammlispertý svona til að hita upp fyrir Sjallann. Það heppnaðist ágætlega, ekkert brotnaði (ég hef a.m.k. ekki fundið neitt ennþá) og ólæti voru takmörkuð, auk þess sem stemningin í mannskapnum var í meira lagi góð. Labbið niður í Sjalla var líka ansi skrautlegt. Allir að keppast við að klára alkóhólið sitt áður en í Sjallann kom, við Hanna vorum með eina freyðivín og einn eða tvo bjóra hvor (að mig minnir) en okkur tókst að klára þetta á síðustu skrefunum. Sjallastemningin var góð, enda Sálin að spila, og flestir (ef ekki allir) Bautastarfsmenn sem þar voru staddir tóku dansinn saman. Þessir nokkrir tímar eftir Sjallann eru enn ekki allir komnir til skila í minninu en ég fór allavega að sofa þegar ég kom heim og svaf bara vel, þangað til ég vaknaði.
Sem sagt: Góð helgi og enn styttist í Salou, bara tvær vikur eða svo!!! Sól, sandur og sætir Spánverjar.. Vúhú!;)
posted by
María at 02:33
|
|
|
|
|
|
|
|
wmiðvikudagur, júlí 16, 2003 |
|
|
|
Er ég orðin geðveikari en ég venjulega er?
Getur einhver hjálpað mér? Ég myndi gjarnan vilja vita hvort þetta krullaða þarna í miðjunni væri í raun ég eður ei...
Ég rakst sem sagt á þessa mynd og brá heldur í brún þegar ég sá krullaðan haus, svipaðan mínum, og bol eins og ég á! Ég er strax komin með tvær tilgátur: 1)Ég á tvífara. 2)Ég get verið á tveimur stöðum í einu og ekki munað eftir öðrum staðnum. Mér finnst seinni tilgátan hljóma skemmilegri svo ég held mig við hana þangað til annað sannast. Að vísu hef ég aldrei djammað á Sauðárkróki (svo ég viti) og þekki ég ekki fólkið í kringum ,,mig'' en það er allt annar handleggur, ,,ég'' hefði jafnvel getað hitt þau á ballinu. Það má finna útskýringar á öllu saman, bara misjafnlega gáfulegar;)
Endilega látið mig vita ef þið hafið vitneskju af því að ég eða ,,ég'' hafi verið á þessu balli, takk fyrir.
posted by
María at 00:32
|
|
|
|
|
|
|
|
wþriðjudagur, júlí 01, 2003 |
|
|
|
Heima er best...
Þá er ég komin frá Svíþjóð, nánar tiltekið Västerås (fór mánudaginn 23.júní), og hef ekki margt illt að segja um þá ferð. Nema kannski þá staðreynd að allir staðir þarna loka klukkan tvö um nóttina nema á fimmtudögum, þá loka sumir klukkan EITT!! ...og þá er ég auðvitað að tala um verslanir og svoleiðis, ef Halla og co eru að lesa:) Annars veit ég auðvitað ekkert um aðra staði en þessar verslanir..
Fólkið var hvert og eitt sérstakt... Svíarnir voru flestir hverjir mjög stelpulegir í útliti, þá sérstaklega karlpeningurinn! Strákarnir voru flestir með brett upp á buxurnar, í svakalegum sandölum, í frekar stelpulegum bolum (netabolum o.fl.), með hálsmen, armbönd og sólgleraugu og svo var hárið á þeim gelað eitthvert út í buskann, líklegast eftir nýjustu tísku í Svíþjóðinni. Stelpurnar voru flestar (ef ekki allar) stífmálaðar og margar voru ekki með neinar augabrúnir, heldur voru bara teiknaðar línur á staðnum þar sem þær áttu að vera! Konur í eldri kantinum litu margar út eins og þær hefðu adrei þvegið af sér neina málningu sem kemur á þeirra andlit og voru svo búnar að bæta ofan á það alls konar litum. Fyrir utan það voru þær svo margar (ljósabekkja-)brúnar og hrukkóttar, einstaka kvensa var meira að segja eins og gamla konan í myndinni Something About Mary...
Annars var Vänortsveckan mjög skemmtileg í heildina. Ég var liðsstjóri yfir íþróttahópnum sem samanstóð af mér, Bjarna, Jóni Inga, Magga og Óðni (þeir voru sem sagt allir á mínu valdi, hohoho) og mér fannst við standa okkur mjög vel miðað við hinar þjóðirnar, við unnum næstum allt;) Ég var líka ógissla góð, eina stelpan í allri íþróttagrúppunni sem gerði eitthvað af viti, vúhú! Ég nenni ekki að lýsa allri vikunni hérna en geri það kannski seinna, svona smá og smá í einu, en hún var yfir höfuð góð:)
Svo lauk vikunni með Afslutningsfest og keppni milli landa sem við unnum og þar af leiðandi er ég (og hinir síðan í fyrra) orðin tvöfaldur Norðurlandameistari!! Og eins og í fyrra vorum við sú þjóð sem lagði minnst á sig við að vera best (miðað við Finnana t.d. sem eru næstum í æfingabúðum fyrir svona lagað...).
posted by
María at 23:35
|
|
|
|
|
|
|
|
wþriðjudagur, júní 10, 2003 |
|
|
|
Hvað er það sem hoppar um af kæti, brosir og hlær eins og vitleysingur og endurtekur sömu setninguna aftur og aftur?
...ÉG, því ég fékk 6 í sálfræði sem þýðir að ég þarf EKKI að fara í upptökupróf!! Gunnar Árnason, kæri kennari og frændi, hringdi í mig (ég var að reyna að ná sambandi við hann allan gærdaginn..) og tilkynnti mér það að ég væri búin að ná þessu takmarki mínu;)
Svo eru fleiri góðar fréttir, nokkrar einkunnir komnar í viðbót og mín náði þessu öllu saman! Líffræðin var upp á 7, sem er góð einkunn, og heimspekin skreið á 5 (bara fegin að ég féll ekki..).
Sem sagt, þá er þetta mikill gleðidagur fyrir mig og mig langar óskaplega að fagna og kannski....fara á Subway;)
posted by
María at 13:24
|
|
|
|
|
|
|
|
wmánudagur, júní 09, 2003 |
|
|
|
Veit að ég er klikkuð...
Ég rakst á þennan um daginn og ákvað að skella krækju á hann á munin. Hann er voðalega sætur og örugglega fimur líka;) Svo get ég ekki annað en brjálast úr hlátri þegar ég skoða þetta hérna...híhí;)
..jújú, það er langt síðan eitthvað hefur komið hér frá mér en ég er á lífi.. eða svona nokkurn vegin:)
Prófin eru búin (held ég, gæti þurft að fara í upptökupróf og er á barmi taugaáfalls (þú veist hver þú ert..) yfir því að vera ekki búin að fá einkunnir úr sálfræði og heimspeki), hafa gengið vel hingað til: 8 í ensku (ég ætla að krafsa mig upp í níu í prófsýningu!), 6 í frönsku (sem þýðir hvað? Jú, ÉG er útskrifuð í frönsku, þarf aldrei að læra þetta mál aftur nema sjálfviljug!) og 7 í íslensku (alveg sátt við það, gekk ekkert voða vel á prófinu, annað en MI sem sagði að honum hefði aldrei gengið svona illa en fékk svo 9!!), íþróttum (sátt við þetta líka, bara fegin að ná..) og fjölmiðlafræði (jájá, góð einkunn, maður lagði sig svo sem fram við svona nokkur verkefni..). Ég er nú nokkuð viss um að ég nái líffræðinni, mér fannst prófið frekar auðvelt en erfitt og býst alveg við hærra en 5 (ef ekki þá er ég með lélega dómgreind, sem er í ennisblaðinu:) )
Þegar ég fer í búð þá finnst mér það sjálfsagt að enginn sé að abbast upp á mig, en núna í gær skrapp ég upp í 10-11 (er reyndar opið allan sólarhringinn núna, gott þegar maður kemur heim af djamminu, hehe) var e-ð annað uppi á teningnum. Þar rakst ég á (í næstum bókstaflegri merkingu) íþróttakennarann minn hana Bryndísi. Hún er auðvitað vænsta grey og vill manni vitaskuld alltaf vel þegar hún lætur mann hlaupa ,,smáspöl".. En þarna mætti ég henni sem sagt og út úr mér flaug: ,,Takk fyrir veturinn!" Með svolítið þvinguðu og skelfdu brosi. Bryndís tók í sama streng en bætti við að hún hefði viljað sjá betri árangur hjá mér! Mér fannst ég standa mig svooo vel!?! Síðan lét hún mig vita af því að hún væri frekar óánægð með mig (eða ,,árangur'' minn) miðað við hvað mamma mín var dugleg hjá henni (!!!) og bað mig vinsamlegast að skila því til hennar!! Móðir mín var sem sagt fyrirmyndarnemandi, það fæ ég oft að heyra:þ Hún fékk tíur í hinu og þessu og níur í öðru, mætingin var örugglega upp á tíu (þó ég hafi vitni fyrir því að ég erfi morgunseinkunina frá henni, hehe) og nú átti ég að viðurkenna það að ég væri (miklu?) verri nemandi en elsku mamma... Ég sagði bara ,,jájá". Þegar ég kom svo heim sagði ég frá þessari ógurlegu lífsreynslu (við mikinn fögnuð mömmu) en mér til mikillar ánægju sagði móðir mín góð mér að ég hefði bara átt að minna Bryndísi á hver pabbi minn væri og þá hefði hún skilið aðstæðurnar....;)
posted by
María at 19:38
|
|
|
|
|
|
|
|
.gif){kind=link}
.gif){kind=link}
.gif){kind=link}
